Wojciech Gogolewski
Biografia
Wojciech Gogolewski urodził się 21 września 1953 roku w Zgierzu. Jest polskim pianistą, kompozytorem i aranżerem jazzowym, a także saksofonistą barytonowym, liderem zespołów jazzowych i dyrygentem.
Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku pięciu lat. Był absolwentem Podstawowej Szkoły Muzycznej i Liceum Muzycznego w Łodzi w klasie fortepianu, a następnie studiował na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Katowicach, w klasie kompozycji i fortepianu.
Zadebiutował jeszcze w szkole średniej, akompaniując na pianinie studenckiemu kabaretowi Politechniki Łódzkiej. Podczas studiów związał się z Big Bandem PWSM i Orkiestrą Rozrywkową PRiTV w Katowicach, gdzie pełnił rolę kompozytora, aranżera i saksofonisty barytonowego.
W 1973 roku założył Kwartet Wojciecha Gogolewskiego, w którym był liderem i grał na pianinie. W składzie znaleźli się m.in. Czesław Szymański (perkusja), Zbigniew Wegehaupt (kontrabas) oraz Mieczysław Wolny (grający na flecie). W 1975 zespół po raz pierwszy wziął udział w Studenckim Festiwalu Jazzowym Jazz nad Odrą we Wrocławiu, lecz nie został zauważony. Rok później, w 1976, na tej samej imprezie uzyskali II nagrodę w kategorii zespołowej; wyróżnienia otrzymali Wegehaupt i Szymański.
Gogolewski zdobył także – w latach 1974–1975 – nagrody w konkursach improwizacji jazzowej organizowanych przez macierzystą uczelnię. W 1976 roku otrzymał Klucz do Kariery na Pomorskiej Jesieni Jazzowej w Bydgoszczy.
W 1976 założył No Smoking, w którym grał na pianinie i keyboardzie, będąc liderem. W grupie tej występowali m.in. Jan Cichy (gitara basowa), Czesław Szymański (perkusja) i Andrzej Krupa (saksofon altowy).
W tym czasie był także pianistą i aranżerem kilku orkiestr radiowych (w Katowicach, Łodzi, Opolu i Warszawie).
Kwartet Wojciecha Gogolewskiego przestał istnieć po ostatniej radiowej sesji nagraniowej (Suite for M.) w dniu 29 stycznia 1977 roku w Katowicach, po czym cała czwórka muzyków rozpoczęła współpracę z Big Bandem Katowice, z którym nagrała album z serii Polish Jazz pt. Music for My Friends (1977).
Następnie, w 1979, Gogolewski związał się na krótko z grupą Ergo Band, a potem – w latach 1981–1983 – współpracował z zespołem Air Condition, kierowanym przez Zbigniewa Namysłowskiego. Wraz z tą grupą miał możliwość koncertować nie tylko w Polsce, lecz także w wielu krajach zagranicznych (Francja, Grecja, Rumunia, Szwajcaria, Szwecja, Węgry).
Współpracował też z wieloma innymi muzykami – piosenkarzami i instrumentalistami – m.in.: Michała Bajora, Hannę Banaszak, Piotra Biskupskiego, Mariusza Bogdanowicza, Monikę Borys, Jerzego Dąbrowskiego, Halinę Frąckowiak, Edytę Geppert, Grażynę Łobaszewską, Iwonę Niedzielską, Krystynę Prońko, Janusza Stokłosę, Lorę Szafran i Mieczysława Szcześniaka.
Ponadto Wojciech Gogolewski jest autorem wielu piosenek, utworów instrumentalnych oraz muzyki filmowej i teatralnej.
W 1989 wyjechał do Niemiec, gdzie zamieszkał w Monachium, kontynuując działalność muzyczną. Za granicą jest cenionym muzykiem studyjnym. Wziął udział w nagraniu ponad 200 płyt zawierających różne gatunki muzyki (folk, rap, reggae, pop, jazz). Współpracował również z kilkoma zespołami południowoamerykańskimi.
Zajmuje się programowaniem systemów akompaniamentów w elektronicznych instrumentach klawiszowych w firmie Casio. Współpracuje też z polskimi zespołami i artystami solowymi, a także z Teatrem Wytwórnia.
Muzyka teatralna (wybór)
1982: Kopciuch (reż. Wojciech Zeidler, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu)
1983: Szewcy (reż. W. Zeidler, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu)
1984: Kreacja (reż. Jarosław Kuszewski, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu)
1989: Wizyta starszej pani (reż. Wacław Jankowski, Teatr Narodowy w Warszawie)
1992: Pierścień i róża (reż. Grzegorz Lewandowski, Scena Polska w Cieszynie, współaut. Rudolf Chowaniok)
1995: Śmierć komiwojażera (reż. Przemysław Basiński, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu)
2001: Zdaniem Amy (reż. Jan Nowara, Teatr im. Bogusławskiego w Kaliszu)
Muzyka filmowa
1981: Wojna światów – następne stulecie – muzyka, dyrygent
1985: Labirynt – dyrygent
2001: Poranek kojota jako Muzyk na przyjęciu; wykonanie muzyki
2002: Chopin. Pragnienie miłości – instrumentacja
2003: Na krawędziach – muzyka
2007: Ryś – współpraca muzyczna, wykonanie muzyki (fortepian)