Witold Świętosławski
Biografia
Witold Świętosławski urodził się 1 stycznia 1956 roku w Zgierzu. Jest archeologiem i profesorem doktorem habilitowanym. Absolwent Liceum im. Staszica w Zgierzu, studia archeologiczne ukończył w 1980 na Uniwersytecie Łódzkim, a doktorat uzyskał w 1990 w Instytucie Historii Kultury Materialnej PAN. Habilitację zdobył w 1999 w Instytucie Archeologii i Etnologii PAN.
Od 1 września 2012 do 31 sierpnia 2020 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Archeologii i Etnologii Wydziału Historycznego Uniwersytetu Gdańskiego, był także kierownikiem Zakładu Archeologii Średniowiecza i Nowożytności. Pracuje w Instytucie Archeologii i Etnologii PAN. Specjalizuje się w badaniach archeologicznych średniowiecza oraz bronioznawstwie, ze szczególnym uwzględnieniem śladów bytności ludów Wielkiego Stepu na ziemiach polskich oraz kultury materialnej średniowiecza w Polsce i państwach zakonu krzyżackiego w Prusach.
Jest członkiem Komisji Archeologii Średniowiecza i Nowożytności Komitetu Nauk Pra- i Protohistorycznych Wydziału I Polskiej Akademii Nauk oraz rzeczoznawcą Ministra Kultury w zakresie opieki nad zabytkami w dziedzinie archeologii. W 2010 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Zgierza. W 2021 odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Medalem 50-lecia UG. W 2026 przeszedł na emeryturę.
Autor kilku publikacji książkowych i ponad stu artykułów. Prowadził prace wykopaliskowe na Pomorzu, Mazurach, Kujawach i w Polsce Środkowej, uczestniczył w badaniach w Polsce, Mongolii, Baszkirii, Uralu i Zauralu. Podróżował także badawczo do Czech, Bułgarii, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rosji, Austrii, Finlandii, Danii i Francji.
Wydał m.in. Strzemiona średniowieczne z ziem Polski, Uzbrojenie koczowników Wielkiego Stepu, Archeologiczne ślady najazdów tatarskich na Europę Środkową w XIII wieku, Arms and Armour of the Nomads of the Great Steppe, Ślady koczowników Wielkiego Stepu oraz Prusowie i Wielki Step.