Teodor Bursche
Biografia
Teodor Bursche urodził się 31 maja 1893 roku w Zgierzu jako syn Ernesta Wilhelma Burschego, proboszcza parafii ewangelickiej w Zgierzu, i Marii Matyldy z domu Harmel (1852–1919).
Po ukończeniu gimnazjum studiował architekturę na Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu.
Do 1939 pracował jako wykładowca w Żeńskiej Szkole Architektury im. St. Noakowskiego. Członek Zarządu Głównego SARP. Projektował strażnice Korpusu Ochrony Pogranicza na Kresach Wschodnich oraz budynki dla Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego.
W październiku 1939 został aresztowany przez Niemców wraz z braćmi Juliuszem i Alfredem. Trafił do aresztu przy ul. Daniłowiczowskiej, a w styczniu 1940 na Pawiak. Na początku maja 1940 został wywieziony do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen, a stamtąd 28 maja 1940 do Mauthausen-Gusen. Został uwolniony z obozu przez wojska amerykańskie w kwietniu 1945.
Po 1945 pracował w Wydziale Architektury Zabytkowej Biura Odbudowy Stolicy (BOS). W latach 1951–1960 pełnił funkcję głównego projektanta w Pracowni Konserwacji Zabytków.
Zmarł na gruźlicę, którą nabawił się podczas pobytu w obozie. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja E, grób 13).
Życie prywatne: Dwukrotnie żonaty. W 1920 ożenił się z Kazimierą Maciejowską, z którą miał córkę Hannę Górecką (1921–1996) oraz dwóch synów: Teodora (1926–1992), architekta, i Juliusza (1928–1995), konserwatora malarstwa i muzealnictwa, rektora ASP i dyrektora Muzeum Narodowego w Warszawie. Po II wojnie światowej ożenił się z Aliną Wolff.