Mieczysław Szadkowski
Biografia
Mieczysław Szadkowski (1920–1990) był polskim artystą rzeźbiarzem i rysownikiem, pedagogiem związanym z Łodzią.
Urodził się w Zgierzu. Studiował w latach 1946–1951 w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Dyplom otrzymał w 1951 na Wydziale Architektury Wnętrz w specjalizacji rzeźby. Jego nauczycielami byli prof. Władysław Strzemiński, prof. Jerzy Mazurczyk, prof. Stefan Wegner, prof. Marian Wimmer i prof. Stefan Derkowski.
Pracę w uczelni rozpoczął jako student w 1948 i przez lata pełnił kolejne stanowiska: młodszy asystent, zastępca asystenta, adiunkt, starszy wykładowca, a od 1966 docenta habilitowanego na Wydziale Ubioru PWSSP w Łodzi (przewód habilitacyjny w 1965 w ASP w Warszawie). Od 1951 do 1987 pracował w łódzkiej uczelni jako pedagog Pracowni Rzeźby. Pełnił również funkcje: prodziekana Wydziału Ubioru (1966–1969), dziekana Wydziału Tkaniny (1969–1971), kierownika Zakładu Wybranych Zagadnień Plastycznych (1971–1972) i kierownika Katedry Kształcenia Ogólnoplastycznego (1972–1975). Przeszedł na emeryturę 1 października 1987.
Tworzył w zakresie rzeźby kameralnej, monumentalnej i rysunku. Był autorem wielu prac rzeźbiarskich, w tym kilku pomników. Brał czynny udział w konkursach i wystawach okręgowych i ogólnopolskich, otrzymując wielokrotnie nagrody i wyróżnienia. Wiele jego prac zostało zakupionych przez Ministerstwo Kultury i Sztuki. Jego prace znajdują się w wielu instytucjach państwowych, m.in. Muzeum Sztuki w Łodzi i Muzeum Okręgowym w Piotrkowie Trybunalskim, a także w obiektach sakralnych.
Za swoje osiągnięcia dydaktyczno–artystyczne otrzymał trzykrotnie nagrodę Ministerstwa Kultury i Sztuki – III, II i I stopnia. Za pracę dydaktyczno-twórczą został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem 40-lecia PRL oraz Honorową Odznaką Województwa Łódzkiego.