Marian Broda
Biografia
Marian Broda – polski historyk filozofii, historyk idei, socjolog i profesor Uniwersytetu Łódzkiego.
Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Zgierzu. W 1978 ukończył na Uniwersytecie Łódzkim studia magisterskie na kierunku socjologia; studiował także filozofię (absolutorium w 1984).
Od 1978 zatrudniony jako pracownik naukowo-dydaktyczny w Instytucie Filozofii na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UŁ, a od 2001 na Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politologicznych UŁ, w Katedrze Badań Wschodu, a następnie w Katedrze Europy Środkowej i Wschodniej oraz w Katedrze Teorii i Historii Stosunków Międzynarodowych. Od 1 października 2020 profesor emerytowany.
Działalność naukowa: Doktorat uzyskał na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UŁ na podstawie rozprawy Wspólnota światopoglądowa narodnictwa rosyjskiego. U podstaw narodnickiego porządku sensu (1987). Habilitował się, przedstawiając dysertację Historia i eschatologia. Studia nad myślą Konstantego Leontjewa i „zagadką Rosji”, kolokwium habilitacyjne na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UŁ (2002). Profesor tytularny nauk humanistycznych od 19 lutego 2014.
Członek Polskiego Towarzystwa Filozoficznego, Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych, Polskiego Towarzystwa Studiów Międzynarodowych, Polskiego Towarzystwa Studiów Europejskich, a także International Dostoevsky Society oraz Obszczestwiennogo Fonda Konstantina Leontjewa. Wśród wypromowanych przez niego doktorów znalazła się Olga Nadskakuła-Kaczmarczyk (2010).
W 2001 został zwycięzcą pierwszej edycji ogólnopolskiego plebiscytu wykładowców Extra Gość Roku, organizowanego przez Dlaczego. Tygodnik Studencki.
Od 2017 członek Międzynarodowej Rady Redakcyjnej „Issledowatielskogo Żurnała Russkogo Jazyka i Litieratury (Wiertnik IARJaŁ)”, pierwszego rosyjskojęzycznego czasopisma naukowego wydawanego w Iranie na Uniwersytecie Teherańskim.
Zainteresowania naukowe obejmują rosyjską filozofię i myśl religijną, społeczną i polityczną, mentalność i tradycję kulturową Rosjan oraz uwikłania współczesnej świadomości społeczno-politycznej w archaiczne struktury mentalne i kategorie mitu.
Najtrudniejsze z rosyjskich wyzwań? Zagadka Leontjewa i Rosja, Łódź 1994 (wyd. II uzup. 1995); Poniat’ Rossiju?, Moskwa 1998; Problemy s Leontjewym, Moskwa 2001; Historia i eschatologia. Studia nad myślą Konstantego Leontjewa i „zagadką Rosji”, Łódź 2001; Narodnickie ambiwalencje. Między apoteozą ludu a terrorem, Łódź 2003; Russkije woprosy o Rossii, Moskwa 2005; Mentalność, tradycja i bolszewickie doświadczenie Rosji, Łódź 2007; „Zrozumieć Rosję”? O rosyjskiej zagadce-tajemnicy, Łódź 2011; Jurija Afanasjewa zmagania z Rosją, Łódź 2015; Głos Rosyjskiej Prawdy… „Zrozumieć Dostojewskiego” – rozumieć Rosję?, Łódź 2018 (wersja elektroniczna publikacji dostępna w Repozytorium Uniwersytetu Łódzkiego); Pytać o Putina – pytać o Rosję, Łódź 2020.
Ponad 150 publikacji: artykułów w czasopismach naukowych, a także części monografii, opracowań redakcyjnych i materiałów konferencyjnych, publikowanych m.in. w Polsce i za granicą.