Kazimierz Antoni Sheybal
Biografia
Kazimierz Antoni Sheybal urodził się w Zgierzu w rodzinie pochodzącej ze szkockich tradycji artystycznych, będąc synem Stanisława (1891–1976), malarza i fotografa, oraz Bronisławy z Kotulów (1891–1979). Był bratem Władysława, aktora i reżysera.
We wrześniu 1939 uczestniczył w wojnie obronnej. Był plutonowym podchorążym Armii Krajowej w batalionie Zośka. Od 5 sierpnia 1944 r. był w batalionie pancernym Zośki. Następnie organizował przejścia i prowadził grupy kanałami na Żoliborz. Po upadku Starówki był zastępcą dowódcy, a następnie dowódcą plutonu 230 w Zgrupowaniu Żniwiarz. We wrześniu awansował do stopnia podporucznika.
Za czyny podczas powstania z rozkazu dowódcy 8 Dywizji Piechoty AK z 30 września 1944 został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari (nr 12876) oraz dwukrotnie Krzyżem Walecznych. Po powstaniu był jeńcem obozów jenieckich Altengrabow i Sandbostel oraz więźniem obozu koncentracyjnego Neuengamme.
Po wojnie w 1946 ukończył Kurs Przeszkolenia Filmowego w Instytucie Filmowym w Krakowie. Od 1946 do 1949 pracował jako asystent reżyserów Jerzego Zarzyckiego i Leonarda Buczkowskiego w Dziale Produkcji Filmów Fabularnych Przedsiębiorstwa Państwowego Film Polski, następnie do 1950 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi. W 1952 ukończył studia na Wydziale Reżyserii PWSF w Łodzi, zaś dyplom uzyskał w 1956.
Od 1950 do 1957 pracował jako drugi reżyser w Wytwórni Filmów Fabularnych w Łodzi. Od 1958 do 1961 był reżyserem filmów krótkometrażowych, a od 1962 do 1986 reżyserem filmów dokumentalnych i wojskowych szkoleniowych w Wytwórni Filmowej Czołówka. W 1986 przeszedł na emeryturę, nadal współpracując z różnymi wytwórniami.
Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera D 18-L01-6).