Jerzy Ruciński

Chemik, profesor Politechniki Łódzkiej
30.11.-0001 30.11.-0001 Zgierz

Biografia

Jerzy Ruciński urodził się w Zgierzu w 1920 roku. Rozpoczął studia chemiczne na Politechnice Warszawskiej w 1938 roku, które ukończył w 1946 na Politechnice Łódzkiej, i już w czasie studiów podjął pracę w Politechnice Łódzkiej.

W 1955 roku został kierownikiem Katedry Kauczuku i Mas Plastycznych. W 1959 r. uzyskał stopień doktora, a w 1963 doktora habilitowanego. W 1972 uzyskał tytuł profesora i objął stanowisko dyrektora Instytutu Polimerów, które kierował do 1986 roku. Pełnił też funkcje prodziekana i dziekana Wydziału Chemicznego (1970–1972) oraz prorektora ds. nauki.

Był autorem blisko 100 artykułów naukowych, kilkudziesięciu przeglądowych oraz ekspertyz; współautor pięciu książek i opracowania „40 lat Politechniki Łódzkiej”. Wypromował 10 doktorów. Przyczynił się do stworzenia w Politechnice Łódzkiej unikalnej w kraju specjalizacji chemii i technologii elastomerów. Jego badania zaowocowały licznymi wdrożeniami technologicznymi wyrobów gumowych o specjalnych właściwościach.

Za działalność naukową i techniczną otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia, m.in. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Medal 10-lecia Polski Ludowej.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Kierownik Katedry Kauczuku i Mas Plastycznych (1955)
Dyrektor Instytutu Polimerów Politechniki Łódzkiej (1972–1986)
Wypromował 10 doktorów
Stworzył w Politechnice Łódzkiej unikalną specjalizację chemii i technologii elastomerów

Ciekawostki

Pełnił funkcje prodziekana i dziekana Wydziału Chemicznego (1970–1972) oraz prorektora ds. nauki
Objął stanowisko dyrektora Instytutu Polimerów (1972–1986)
Został laureatem Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski i Medalu 10-lecia Polski Ludowej

Udostępnij