Jan Zerndt

Jan Zerndt urodził się 12 stycznia 1894 w Zgierzu. Studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie na Wydziale Filozoficzno-Naukowym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po studiach podyplomowo uczył nauczycieli gimnazjalnych; w 1920 roku ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.

Po przejściu do rezerwy w 1921 osiadł w Łodzi, gdzie był nauczycielem gimnazjum i równocześnie uczył w Łasku. Tam zorganizował centralną pracownię przyrodniczą szkół powszechnych; po roku przeniósł się do Krakowa, gdzie stworzył podobną pracownię. Pracował w Zakładzie Mineralogii Akademii Górniczej pod kierunkiem prof. Zygmunta Rozena, badał megaspory karbonu w okolicach Krakowa i na Górnym Śląsku, analizował proces maceracji węgla kamiennego oraz zajmował się systematyką i rozmieszczeniem stratygraficznym sporek karbońskich.

Współpracował z Komisją Fizjograficzną Polskiej Akademii Umiejętności i Państwowym Instytutem Geologicznym. Został aresztowany 6 listopada 1939 w ramach Sonderaktion Krakau i przebywał w niewoli; został wpisany na Volkslistę i jako Johann Reinhold Zerndt przyjął obywatelstwo niemieckie, przeszkolono go w Wehrmachcie i przydzielono do Ostinstitutu. Zginął w 1945.