Arkadiusz Jan Musierowicz
Biografia
Arkadiusz Musierowicz urodził się 12 stycznia 1894 w Zgierzu. Pochodził z rodziny Jana i Zuzanny z Kuleszów. Ukończył szkołę handlową Zgromadzenia Kupców w Łodzi i w 1911 rozpoczął studia na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej. Po wybuchu I wojny światowej przerwał naukę i w latach 1914–1921 przebywał jako urzędnik w głębi Rosji; dyplom inżyniera chemika uzyskał dopiero w 1923.
W 1926 uzyskał stopień doktora nauk technicznych i został adiunktem przy Katedrze Chemii Rolnej i Gleboznawstwa na Wydziale Rolniczo-Lasowym Politechniki Lwowskiej. Od 1922 był asystentem, a następnie adiunktem. Dzięki rządowemu stypendium naukowemu w latach 1929–1930 uzupełniał wiedzę na uczelniach w Czechach, Niemczech i Szwajcarii. W 1932 został pełniącym obowiązki kierownika katedry, a rok później docentem. W 1933 uzyskał habilitację na Wydziale Rolniczo-Lasowym Politechniki Lwowskiej na podstawie pracy Absorpcyjne własności torfów. W grudniu 1936 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego chemii rolnej i gleboznawstwa na Wydziale Rolniczo-Lasowym Politechniki Lwowskiej.
W czasie okupacji niemieckiej pracował od 1 listopada 1941 do 1 maja 1944 na Państwowych Kursach Rolniczych w Dublanach, podporządkowanych wówczas Generalnej Guberni, a od 1 lipca 1944 do 15 stycznia 1945 w Instytucie Żywienia Roślin, potem na Wydziale Gleboznawczym w Skierniewicach. W latach 1945–1964 był profesorem SGGW, członkiem rzeczywistym PAN.
W 1925 ożenił się z Antoniną z Czarnieckich (1901–1992), z którą miał synów Andrzeja i Jerzego. Zmarł 24 kwietnia 1966 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera G-0-29).