Adolf Mikołaj Rothe
Biografia
Adolf Mikołaj Rothe urodził się 6 grudnia 1832 w Zgierzu i zmarł 6 lutego 1903 w Warszawie. Był polskim lekarzem psychiatrą i historykiem medycyny, naczelny lekarz szpitali psychiatrycznych na ziemiach polskich oraz jednym z projektantów szpitala psychiatrycznego w Tworkach.
Był synem kupca Jana Gothilfa i Augusty Rozalii z Kergerów. Uczęszczał do szkoły realnej w Łodzi (1845–1849) i gimnazjum realnego w Warszawie (1849–1853). Medycynę studiował w Petersburgu w Akademii Medyko-Chirurgicznej. Dyplom lekarza otrzymał w 1859, a dwa lata później, 1 czerwca 1861, obronił doktorat zatytułowany „О крахмаловидном перерождении”.
Mianowany w 1859 ordynatorem Szpitala dla Robotników w Petersburgu, po trzech latach trafił do Kamieńca Podolskiego, gdzie został lekarzem naczelnym miejscowego szpitala miejskiego oraz członkiem gubernialnego Urzędu Lekarskiego. W tamtejszym oddziale psychiatrycznym wprowadził nowoczesne techniki postępowania z pacjentami, m.in. zniósł powszechnie wówczas stosowane krępowanie chorych i wprowadził leczenie pracą.
Od 1867 w dwóch warszawskich zakładach psychiatrycznych był lekarzem naczelnym: w męskim szpitalu św. Jana Bożego (do 1896) i w żeńskim Oddziale dla Obłąkanych Kobiet przy szpitalu Dzieciątka Jezus (do 1887). W tym okresie uczestniczył w pracach komisji do reorganizacji zakładów psychiatrycznych, przez cztery miesiące zbierał materiały w Europie Zachodniej na temat tamtejszego nowoczesnego szpitalnictwa i brał udział w organizowaniu nowego szpitala w Tworkach. Od 1877 społecznie pracował w warszawskim domu dla starców i sierot, a od 1879 dodatkowo w instytucjach prowadzonej przez ewangelików.
Był członkiem Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego (1864), Towarzystwa Naukowego Krakowskiego (1864), Deutsche Gesellschaft für Psychiatrie (1869) oraz Towarzystwa Lekarskiego Krakowskiego (1869).
Żonaty z Melanią z domu Trankler. Z małżeństwa tego urodziły się córki Zofia, Adelma (1865–1897) i Aleksandra; syn Aleksander został wydziedziczony i wyemigrował do Ameryki. Pochowany na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawie.
W dorobku Rothego znajdują się prace z psychiatrii klinicznej i społecznej, w tym psychiatrii sądowej i alkoholizmu; był jednym z pierwszych, którzy w 1882 opublikowali dane statystyczne na temat spożycia alkoholu na ziemiach polskich. Wydał podręczniki psychiatrii, opracowania z historii psychiatrii i studia psychopatobiografii (Torquato Tasso, Iwan Groźny, król Lear). Referował polskie i rosyjskie piśmiennictwo na łamach Allgemeine Zeitschrift fur Psychiatrie.